Co to takiego dystalizacja zębów?

Dystalizacja zębów stanowi element leczenia ortodontycznego z wykorzystaniem aparatów stałych. Na czym dokładnie polega i w jaki sposób się ją wykonuje?

Czym jest dystalizacja zębów i jak się ją przeprowadza?

Dystalizacja zębów to, mówiąc prościej, rodzaj kontrolowanego ruchu, jaki wymuszany jest na zębach w toku leczenia ortodontycznego z użyciem aparatu stałego. W procesie dystalizacji zęby (lub pojedynczy ząb) zostają stopniowo przesunięte do tyłu jamy ustnej wzdłuż wyrostka zębodołowego.

Ta metoda leczenia wykorzystuje m.in. aparaty stałe GMD, które stosuje się w tzw. skoordynowanej rozbudowie łuków (CAD). Aparat ten wykorzystywany jest do rozbudowy górnego łuku zębowego oraz dystalizacji zębów bocznych. Składa się z pierścieni, które nakłada się na zęby trzonowe, niewielkiej akrylowej płytki umieszczanej na podniebieniu oraz tłoków ze sprężynkami aktywującymi. Aktywacja aparatu polega na stopniowym (co 6-8 tygodni) dodawaniu stopów, które zwiększają nacisk na sprężynki. W efekcie uwalniana jest tzw. siła dystalizująca, która przyczynia się do przesunięcia zębów trzonowych równoległych do tyłu w jamie ustnej. Jednocześnie aparat doprowadza do rozbudowy poprzecznej na poziomie zębów trzonowych.

Aparat GMD znajduje zastosowanie w określonych przypadkach leczenia ortodontycznego – np. w leczeniu tyłozgryzu. Może być również wykorzystywany do leczenia stłoczeń lub wychyleń zębów w łuku.

Zaletą tego typu aparatów jest fakt, że są one montowane w jamie ustnej pacjenta na stałe i pozostają tam przez cały czas, podczas którego zmieniana jest pozycja zębów (zazwyczaj od 8 do 12 miesięcy). Sam pacjent nie musi więc w żaden szczególny sposób dbać o urządzenie. Po zakończeniu przesuwania zębów zostaje ono zdjęte przez lekarza.

Ponieważ aparat GMD stanowi de facto ciało obce, które zostaje wprowadzone do jamy ustnej, z początku może wywoływać u pacjenta uczucie dyskomfortu, a w ciągu pierwszych godzin od zamontowania nawet odruch wymiotny. Po pewnym czasie dolegliwości te przestaną być jednak odczuwalne. Kolejną trudnością, jaką może napotkać osoba nosząca GMD, jest drobne utrudnienie higieny jamy ustnej, a niekiedy podrażnienia śluzówki i wewnętrznej strony policzków.